Baarsbezigheden, week 12 (RJ)

Het was al weer enige tijd stil vanaf mijn kant. Er is wel het een en ander te melden, dus hier komt ie dan:
7 Maart werd in huize Jak de jaarlijkse kascontrole uitgevoerd. Jan Kaandorp (oud kasbeheerder muziekvereniging Excelsior) en Han Duin (oud bankmedewerker) controleerden het geheel grondig en constateerden een kloppend geheel.
8 Maart hielden we onze jaarvergadering. Hier kreeg ik niet 1, maar 2 keer een applaus voor mijn creatieve boekhoudkunsten. Daar doen we het allemaal voor, dus ik blijf dit nog wel even doen.


Gerard wordt bedankt door "snotneus" Jak.

Er was wel een wisseling binnen het bestuur. Gerard Boer was aftredend en hield het na zijn lange staat van verdiensten voor gezien. Hij werd niet vergeten. Een bos bloemen en een wijnpakket werd zijn deel. Bovendien kreeg hij de titel erelid toebedeeld. HSV Limmen gooit niet met deze titel, want naast Gerard is alleen oud penningmeester Joop Baltus erelid. Er is opvolging in de vorm van Ron Droog. Na een memorabel afscheidswoord van heer Boer werd Ron aangesteld als nieuw bestuurder. Voor hem helaas geen drank, maar wel een mooie bos bloemen en alle succeswensen van de overige aanwezigen.

Ron is blij dat hij mag aanschuiven aan de bestuurstafel.

Zondag 18 maart werd de baarswedstrijd om de Nico Krom bokaal gevist. Wegens erbarmelijke vangsten aan het Stet werd gekozen voor de wateren in plan Oosterbos te Heiloo. Hier had Karl Nuijens eerder voorgevist en er was iets te vangen.
Maarliefst 18 deelnemers deze keer. Ik besloot me meer bezig te houden met "organiseren", maar zo af en toe nam ik ook de hengel ter hand. Ook Gerrit Tuijn en Co Bakker droegen hun steentje bij aan deze vlekkeloze organisatie. Gedurende de eerste twee stekken werd er redelijk gevangen. Ik probeerde mijn inmiddels behoorlijke achterstand op de derde en vierde stek een stukje kleiner te maken, maar dit was te laat. Met slechts 6 baarzen haalde ik een 8e plek. De toppers deze keer waren: 1 Karl Nuijens, 2 Gerrit Tuin, 3 Piet Pepping. De complete uitslag leest u hier.

Tijdens deze wedstrijd wist Sjaak Schoorl een mooi snoekje te vangen, maar het kon nog gekker. Zijn overbuurman Piet Pepping haakte een bufo bufo, bij ons beter bekend als "gewone pad". Genoeg redenen om de vlaggen weer te laten wapperen in de Middenweg.


Sjaak Schoorl ving een leuk...


...snoekje.


Piet Pepping kreeg een...


...pad aan de haak.

Tijdens de prijsuitreiking nam de trotse winnaar zijn beker in ontvangst. Het was weer goed toeven bij de Lantaarn en het bleef nog lang onrustig.


Na hard werken volgt voor Karl de beloning.


Nico Krom sponsort deze wedstrijd. De hengelaars werden getrakteerd met snert, spijzen en prijzen.


Onze voorzitter zit ook in de prijzen.

Donderdag 22 maart begon de Visma. Deze eerste dag reisden ik, Marcel Acquoy, Gerrit Tuijn en Jan Walta af naar dit festijn. Door problemen bij de NS belandden we al snel in de prijzen: een flink file op de A9 door extra verkeer. Met enige vertraging wisten we Ahoy te halen en na een goede bak koffie kozen we ieder ons pad. Ondanks dat het heerlijk rustig was, zagen we vele bekenden. Ik noem er enkelen: Ed Stoop, Henk Simonzs, Jan van Schendel. Ook enkele lokalen zoals George vd Linde en het bestuur van DVW. De kraam van Handy Fish werd bemand door Bente Morsch. In hun eurobakken werkelijk fantastische aanbiedingen en hier gingen we niet met lege handen weg.

Ik zou deze dag serieus kijken naar een reeltje, voorzien van een extra knopje. Door op dit knopje te drukken (twitching bar), spoelt de reel wat cm's lijn in. Dit is handig als men taluuds bevist. Zo kun je met 1 hand lijn geven of lijn innemen en kun je met de andere hand "iets anders doen", bijvoorbeeld de boot besturen, een tweede hengel hanteren of koffie drinken.
Bij de stand van Raven/Vlemmix trof ik een verkoper aan die de kunst van het vertikalen beweerde te beheersen. Zijn advies klonk geloofwaardig. Hij raadde de reels met Twitchin Bar af, met name vanwege het veelvuldig vroeg defect raken. Als alternatief raadde hij de ABU silver max 2 aan. ("Kent u de kreet: Ik heb 'm zelf ook") Deze reel heeft een knop, waarmee je de spoel even in zijn vrij kan zetten en zo lijn kan afgeven. Normaal gesproken moet je aan de slinger draaien om dit te stoppen, maar bij dit type laat je het knopje los en staat de spoel weer geblokkeerd. Een TECHNISCH VERHAAL en hij moest het een tweede keer vertellen om me te overtuigen. Het model is overigens zo klein, dat je met de vingertoppen bij de slinger kan en zo alsnog wat lijn kan binnenhalen. Voor € 45,- zeker het proberen waard en zo belandde de reel in mijn "winkelwagentje".


Bij een andere stand haalde ik 270 meter Nanofil: The Next Generation of Fishing line. 15/00 Met een trekkracht van 8 kg. Hiermee kan ik mijn collectie molens/reels voorzien van een vers lijntje en het seizoen zonder breekangst beginnen. Jan had me wel gewaarschuwd: de lijn is felwit en lijkt behoorlijk zichtbaar. Inmiddels heb ik de nieuwe reel voorzien en hij lijkt gelijk te krijgen. We gaan het zaterdag in de praktijk uittesten.

De anderen kochten ook diverse spullen zoals een leefnet, een werpmolen, een doos Geers lokvoer (We geven niet teveel details prijs van ons regerend kampioen) enz.

Al met al een leuk uitje. Ik was al enkele jaren niet meer hier geweest (afgezien van het K3 concert 5 dagen eerder...) en het is zeker voor herhaling vatbaar. Ik wil bij deze alvast wel de hengelsportbeurs in Utrecht promoten. Deze is in november, minstens zo goed en qua entree en parkeergeld aanzienlijk goedkoper.

***

Zaterdag 24 maart: Een middagje hengelen met "prive fotograaf / notentaartspecialist" Marcel, het nieuwe reeltje moest immers worden getest. In de kikkersloot, beter bekend als het Noordhollands kanaal tussen Akersloot en West-Grafdijk vang ik zowaar een snoekbaarsje. Met 44 cm is deze aan de maat, maar van mij mag die weer zwemmen.

Via de woudhaven en vervolgens het Alkmaardermeer keren we huiswaarts. Op het meer heb ik nog 1 keer beet, maar deze vis weet te ontkomen.
Marcel's teller staat nog steeds op nul, maar nu pas zie ik dat er nog 1 herkansing is. Zaterdag 31 maart: Ik probeer 'm vrij te houden.

Peter in de polder, week 11.

Nu het snoekseizoen voorbij is, ga ik me weer richten op de karperachtigen van onze wateren. Zoals de meeste lezers weten, is de zeelt zo’n beetje mijn lievelingsvis. Maar voor een stoere karper draai ik ook mijn hand niet om. Ik ben in de gelukkige positie dat er in de directe nabijheid van mijn huis een mooie karperstek is met kans op een 20-ponder, en in directe nabijheid van mijn werk een paar stekken waar je met wat geluk meerdere karpers op een middag kunt vangen. Met daar de kans op een mooie vis tot een pond of 12. Dit soort vissen is met de zelfde materialen te bevissen als de zeelten, dus er is geen ander specialistisch materiaal nodig.

Ik ben de afgelopen week op verschillende plaatsen wat aan het rommelen met voer. Handje maden bij een duikertje, bedje maïs bij een brug, dat soort dingen. Kost weinig tijd en als er een uurtje overschiet kan ik zomaar even een karper vangen. De eerste karper diende zich vorige week al aan. Ik had voor mijn werk uit bij 2 duikertjes in de Beemster wat maden gestrooid. 9 uur later was ik klaar met werk en kon meteen beginnen met vissen bij de eerste duiker. Binnen een minuut schoot de dobber onder, maar ik miste. Een paar minuten later een mooie opsteker en de eerste karper van het seizoen is binnen. De vis blijft net onder de 50 cm maar is aan een lichte hengel een geduchte tegenstander. Ik rij door naar de andere duiker en verspeel daar na 3 voorntjes de andere karper. Ik steek de straat over en zie naast mijn auto een stofwolkje in de sloot. Ik leg er in en verspeel meteen nog een karper.


No. 1 van het seizoen

In het weekend kan ik naar de zeeltstek. Ik kan alleen een voorn vangen maar ben getuige van een fascinerend schouwspel. Een snoek van 60+ en een snoek van 70+ zijn aan het paaien. Ik had verwacht dat deze wilde rovers net zo wild tekeer gaan als de brasems en karpers, maar niets is minder waar. Als ware balletdansers zwemmen deze snoeken vol gratie door het water, elkaar zachtjes aanrakend. Met sierlijke bewegingen verstrengelen de snoeken zich, om dan met een plons een nieuwe route te kiezen. Prachtig!

Zaterdag moet ik werken. We hebben de opstart van een nieuw computerprogramma en enige back up vanuit productie is gewenst. Omdat er geen tijd bekend is wanneer de klus op zijn eind loopt en ik in beeld kom, neem ik een hengel en wat aas mee. Ik voer bij 3 duikers en een brug. Al snel zie ik een karper azen. Ik hang 2 mestpieren aan de haak en probeer deze in het spoor van de karper te laten vallen. Bij de derde worp is er interesse. Een mooie wegloper resulteert in een lege haak. Een tweede kans krijg ik hier niet.
Bij de duiker waar ik vorige week mijn vis ving, mis ik aan beide kanten van de weg meerdere aanbeten. Eén vis blijft hangen maar komt alsnog los. Het zit niet echt mee.
Ik verkas en besluit wat buitengebied te bekijken. Bij een boerderij aan de Volgerweg zie ik bellensporen voor de tuin. Ik parkeer de auto.
Ik gooi in en merk dat het water erg ondiep is. De karpers hier zullen dus ook niet groot zijn. Toch wil ik het proberen. Ik strooi een handje maden en zie direct allemaal stofwolkjes opduiken. Er is duidelijk interesse en er zijn er meer dan ik dacht.

Ik sla enkele keren mis en besluit dan mijn truc: de witte worm. Je rijgt een dikke made met de punt naar boven op de haaksteel. De volgende made rijg je helemaal op de steel. Daarna prik je 1 of 2 maden op de punt van je haak. Als je dit in het water legt, lijkt het op een worm, een garnaaltje of een grote insectenlarve. Ik heb hier al heel veel vissen mee weten te strikken die eigenlijk nergens in wilden bijten. Ook nu is het raak. Ik sla mis, de volgende beet is binnen 5 seconden en verspeel ik, en de daarop volgende aanbeet is na een minuut en is raak. Een knolletje van net even 30 cm rost door de sloot. Ik kan tevreden naar mijn werk gaan.

Om half 4 is de klus geklaard. Ik bel naar huis, maar niemand is thuis. Dan kan ik dus nog even blijven vissen. Ik ga naar de duiker van de eerste karper en verspeel meteen een karper.
Ik besluit aan de zonnekant te gaan zitten en zie daar veel bellen. De karpers azen. Ik sla wel 5 keer mis. Lijnzwemmers, of kale haken met uitgekauwde maden erop. Ik besluit nogmaals een witte worm in te zetten, want ze zijn te voorzichtig. Ik sla mis, leg opnieuw in bij het zelfde bellenspoor en krijg direct een opsteker. Een mooie 50-er maakt mijn dag af.

Met de zelfontspanner in een kleine greppel.

HSV Limmen nieuws. (Peter, week 9)

Deze week een column in 2 delen. De eerste:

Een ode aan een vissersleven in een tas en een foudraal.

Vorige week werd er gebeld. Marian nam op. Een onbekende man vertelde dat zijn schoonvader was overleden en dat hij alle visspullen wilde opruimen. Of de jeugdvisclub er wat aan had? Later die dag bracht hij het langs. Een groene vistas die strak stond van de visspullen, hengelsteunen, een regenbroek, vispet, viskoffer en een leefnet. En een handvol foudraaltjes met 3 vaste hengels, een paraplu en een schepnetsteel. De spullen waren keurig verzorgd, schoon en in goede staat. En erg oud. Voor de jeugdvisclub zat er helaas weinig bij. De paraplu krijgt een plekje in de jeugdspullen voor de wedstrijden, zodat we bij regen iemand onder dak kunnen zetten. De steuntjes ga ik ombouwen voor mijn visboot en de overige spullen zijn naar een verzamelaar gegaan. Maar ik wil jullie toch even deelgenoot maken van dit prachtig stilleven van een voorbij vissersleven.

Een viskoffer die vertelt wat er zoal gebruikt werd in de jaren ’70 en ’80. Een boetmes, aardappelstekertjes, houten tuigenrekjes, haakjes in doosjes en zakjes, bijna kale dobbers die ik ken uit de Albatros catalogus van 1976. Heerlijk om doorheen te struinen.
Ook bijzonder is de zwart gelakte bamboehengel met rode wikkelingen. De andere hengels waren van die grijze glasvezelhengels, die met koperkleurige bussen ( van aluminium) was uitgevoerd.
Ik hoop dat het op de verzamelaarsbeurs wat opbrengt. Dat komt dan ten goede aan de jeugdvisclub.

De vroegere eigenaar van deze spullen heeft ongetwijfeld altijd met heel veel plezier gevist en gevangen met deze spullen. Hij is er heel zuinig op geweest. En met deze beperkte hoeveelheid spullen heeft hij ongetwijfeld net zo veel genoten als ik dat doe met een schuur vol high tech spullen.

Hier was duidelijk de essentie van het vissen te zien: een man, een stoel, een tas, een hengel en de tijd aan zichzelf.

 

En dan nu deel 2: de wedstrijd van zondag ochtend.

We gingen vissen in het Noord-Hollands kanaal aan de Omval. Vorig jaar heb ik daar heerlijk gevist met de matchhengel en een schuifdobber. Er stond een lichte stroming en ik ving toen ruim 80 vissen! Dit jaar heb ik een extra troef achter de hand: een bolognese hengel. Hij is 5 meter lang, specifieke topactie en bedoeld voor het betere voorn- en kolbleitrekken. We zijn met 16 man. Jan van Willigen had wel een lootje getrokken maar wist niet waar hij heen moest. Toen hij de auto voor hem ook nog kwijt raakte, was voor hem de lol eraf. Jammer! Het zou wat beter georganiseerd moeten gaan. Vorig jaar hebben we op weg naar Ursem ook al een cross country tour gehad door de Noord. Wie weet is het een idee als degenen die niet weten hoe je er moet komen, dat ook even zeggen. Dan is de kans aanwezig dat er wat mensen minder diep op het gaspedaal trappen en kan iedereen lekker meevissen…
Terug naar zondag. Ik had stek 11 geloot, tegenover een woonboot. Dit bood extra perspectief. Want als de vis het op het talud zou laten afweten, kon ik de feeder pakken en tegen de boot aan vissen.
Ik begon op 14 meter en vond al snel wat vis. De bolohengel wierp lekker, de 4-grams dobber liep zalig door de stroming en ik kon hem tegenhouden door de wind die tegenovergesteld stond. Prachtige visserij die heel effectief kan zijn. Na 4 vissen was het mooiste er wel vanaf, en met een mestpier op de haak wist ik nog een 5de vis te verschalken.
Dan maar de feeder gepakt. Ik wierp 5 korven met voer en geknipte pieren en bond toen een haak aan de lijn. Al snel had ik beet, maar mijn onderlijntje brak. Een nieuwe onderlijn eraan en in 4 worpen ving ik 4 vissen. Op weg nar de winst? Niet dus. Want er stopten 3 busjes met stoere jongens en minstens zo stoere vrouwen, die de woonboot vakkundig gingen slopen. Zoveel drukte was niet zo goed voor mijn stek, ik wist er nog 1 voorn te vangen.

Bij het kruisje wierp ik mijn korfje. Kansloos dus!

Terug naar de bolohengel dan maar. Ik wist er toch nog 4 uit te halen en ondanks de omgedraaide stroom kon ik zo een 5de plek veilig stellen. Ik was best tevreden met dit resultaat. Al hoop ik dat het volgende keer, op 1 april , veel beter gaat, met veel meer vis.

Peter in de polder, week 8.

De laatste dagen van het snoekseizoen breken aan. Ik kan terugkijken op een mooi seizoen, niet echt veel gevangen maar wel mooie vissen erbij. In totaal had ik iets van 13 of 14 snoeken gevangen, de gemiddelde lengte van deze vissen kwam in de buurt van 75 cm! Drie vissen van boven de 90, 2 over de 80 en 2 in de 70 en verder veel vissen in de 60, zeker niet slecht. Ik ging deze week een keertje vroeg weg van mij werk. Het was mooi weer en de temperatuur was stijgende. Ik ging met klein kunstaas naar de Schulpvaart, alwaar ik een kleine snoek verspeelde. Gelijk met mij kwam er nog een Limmer langs, die zijn 33ste snoek van het seizoen mocht landen. Ik heb hem natuurlijk meteen op de plaat gezet, deze zelfbenoemde snoekenkoning van Limmen.

( Dikke 70-er met krasse 60-er)

Zaterdag besluit ik mijn laatste snoekdag in te plannen. Waar anders dan de Limmer polder. En, heel leuk, met mijn vismaat van het eerste uur, Joost Zwertbroek. Joost had zijn vliegenhengel thuisgelaten en nam met een sleephengel plaats in de punt van de boot. Ik zelf sleepte met plugjes van 11 en 12 cm, Joost had een dikke Spro-plug type triple Devil. We waren nog geen 5 minuten op het water of ik kon de camera al tevoorschijn halen. Joost had een snoek gehaakt die leuk weerstand gaf.

Niet veel verder kreeg ik een knaller van een beet, die helaas losschoot. Dit was een dikke vis, zeker 70+ maar ik schat nog wel wat groter. Joost pakte 5 minuten daarna zijn 2de vis, een 70-er.

Vervolgens hebben we tot Akersloot gevaren zonder een teken van leven. Echter, zodra we de Startingervaart invoeren pakte ik 2 nette vissen kort achter elkaar. Ook kregen we beiden nog een misser te verwerken. Na 4 uur varen terug in Limmen pakte Joost op de valreep nog een mooie vis bij het zwembad. Een prima afsluiter voor mij van dit snoekseizoen.

De snoekspullen kunnen in de revisie. Volgende week alweer de eerste witviswedstrijd, daarna op zeelt en karper, misschien een dagje op forel in Oostvoorne en in april 3 dagen in Overijssel en 3 dagen naar Duitsland. Je hoort mij niet klagen over een saai leven!

door PvdH

Peter in de polder, week 5.

Vorige zondag kon ik alleen wat kleine witjes vangen bij de buis in het haventje. Nu is er nergens meer te vissen, en met die kou zou ik niet willen ook. Heb een dagje ziek thuis gelegen, maar zondag ben ik fit genoeg voor een wandeling. En als er ijs ligt, kun je ineens overal komen waar je normaal niet komt. Dus eens een rondje langs oude visstekken in het Oosterveld.

Ik begin mijn wandeling bij de Kleimeertocht. Dat is de sloot die vanaf de Dusseldorpervaart halverwege de polder naar het zuiden loopt. Deze sloot kent in het voorjaar een hele goede visstand, want er wordt driftig gepaaid. Eerst zwemt de snoek erin, dan de witvis en ten slotte de karper. Vis vangen is iets heel anders, want het water is erg ondiep en er ligt wel een halve meter prut. Toch ga ik er eens op af dit voorjaar.

Als je deze sloot volgt kom je bij de Kleimeer aan. Dit water beviste ik vroeger wel op karper. Ik had er zelf nooit succes, maar vismaten van me scoren met enige regelmaat mooie boertjes hier. De oevers worden aangepast, maar ik heb geen idee wat het moet worden. Er staan wilgenteentjes gestoken en er worden takken in gevlochten. Wie weet komen hier wel echte knotwilgen te staan. Zou heel mooi worden. Zonde dat je hier eigenlijk niet mag komen, ik kom hier graag om vogels te kijken. Het viel me op dat het in deze hoek barst van de hazen. Ik zag op een bepaald moment 2 koppels van 4 rennen en nog 3 eenlingen tegelijk. Op de foto zie je hoeveel pootjes er waren…

Terug in het haventje zaten 2 aalscholvers me onderzoekend aan te kijken. Er is al sprake van enige verzwakking, want normaal zou ik nooit zo dicht bij kunnen komen.

Voor volgende week zondag staat de eerste witviswedstrijd op het programma. Zoals de zaken er nu voor staan, gaat deze niet door. Wel ga ik de komende week eens beginnen met tuigjes knopen, zowel voor mezelf als voor de jeugdvisclub. Tegen de tijd dat ik ze nodig heb, is het zulk mooi weer dat ik liever ga vissen. Ik zal eens kijken of ik komende week een reportage kan maken hoe je een goed witvistuigje maakt. Tot die tijd moeten jullie het met de foto’s doen.

door RJ

In de weer op De Meer, week 4

Hoe lang geleden was het dat ik op het Alkmaardermeer heb gevist? Waarschijnlijk in het jaar dat de Alkmaardermeervergunning werd ingevoerd. Ik weet eerlijk gezegd niet meer wanneer dit was.
Vismaat Marcel had de stoute schoenen aangetrokken en bij de plaatselijke beroepsvisser een jaarvergunning aangeschaft. Als je dit prijzige papiertje dan eenmaal hebt, moet je er ook zoveel als mogelijk gebruik van maken.
Zondagmiddag was de vuurdoop. We zouden eerst proberen een indruk te krijgen van de dieptes. Gewoon niet te ver gaan, met een elektromotor een stukje "De Meer" op.
Met in het achterhoofd het vermoeden dat de vis zich toch wel minimaal op 8 meter diepte zou bevinden, tuften we langzaam naar diepere gronden. Na enig heen en weer varen was een gebied gevonden met een dieptebeeld van max 14 meter en teruglopend naar zo’n 8 meter. In mijn beleving moest dit een goede spot zijn om het aas te laten zakken.
Het driften op de wind ging toch wel snel en na enkele drifts werd besloten om de boot in zijn achteruit te gooien om zo mooi gecontroleerd het aas te kunnen aanbieden. Op zo’n 10 meter voelde ik de eerste vis even sabbelen, maar bij het binnenhalen was die weer snel gelost. Ook een tweede en derde exemplaar hingen slechts kort. Deze loodkop met witte shad moest duidelijk worden voorzien van een extra dregje, maar dat hadden we niet voorhanden.
Een vierde aanbeet volgde en deze vis kwam gelukkig boven. Een mooie baars van 33 cm. De eer was gered, de vuurdoop was succesvol. Marcel mag nog een keer terug om de nul weg te poetsen.


Met een temperatuur van ongeveer nul graden en een aanhoudende matige noord-oostenwind vonden we het gelijk welletjes.

Bij de trailerhelling spraken we wat bekenden, die op het Uitgeestermeer achter de grote snoeken hadden gezeten. Voor hun deze keer helaas geen vis. De weersomstandigheden waren in hun ogen ook verre van ideaal: te zonnig, windrichting, luchtdruk, temperatuur: allemaal niet gewenst.
Onderweg naar huis zette mij dit aan het denken. Bij thuiskomst heb ik dan ook snel wat plaatjes van mijn weerstation gehaald en ik zal proberen om bij elk Alkmaardermeer-avontuur wat van deze plaatjes in het verslag te publiceren. Misschien is er op de langere termijn een trend waarneembaar.

Inmiddels is de vorst ingezet. Voor mij een prima gelegenheid om de viskoffer bij te werken voor dit soort visserij. De keuze in loodkopjes was veel te beperkt. Deze ging van 15 gram naar 45 gram!?! Bij Rentenaar wipte ik maandag gelijk maar even naar binnen en inmiddels is de voorraad iets aangevuld. Niet te veel natuurlijk, want de Visma staat nog op het programma en daar wil ik ook nog wat geld uitgeven.


Temperatuur 29-1-2012


Windsnelheid

Windrichting

Luchtdruk

Verder: zonnig, halve maan.

door PvdH

Peter in de polder, week 3.

Na de kanjer van de eerste week van januari had ik de smaak van groot wild helemaal te pakken. Ik weet 2 echte kanjersnoeken in de polder te zwemmen, en eigenlijk wilde ik beide vissen op dezelfde dag vangen. Ik besloot tot een gerichte voercampagne met sardientjes en dode voorns. Elke middag na mijn werk reed ik de polder in en voerde een plek aan de Schulpvaart en een plek aan het Stet.
Om het vertrouwen te winnen, begon ik bij het Stet. Ik ken dit water, en zelfs als de echte kanjer er niet op komt, vang ik daar zeker een vis. Ik had tijdens de EHBO-les met Peter van Renen afgesproken om samen op pad te gaan op zaterdag morgen. Margot Natte vroeg me of ik ook wel eens bij hun voor de deur viste, en terstond besloot ik dat ik daar zou gaan voeren. Ik zei tegen Margot: “zaterdag ochtend zit ik er vanaf half 9 en ik heb graag suiker in mijn koffie”.
Zaterdag om half 9 was ik ter plaatse. Ik had de voerstek tussen de takken van een boom gemaakt, zodat hij niet werpend was te bereiken. Zo zou ik een eventuele snoek in ieder geval voor mezelf houden, voordat hij in een andermans kunstaas zou happen. Om kwart voor 9 stond Margot Natte met een heerlijke dampende mok koffie achter me. Suiker was er al doorheen geroerd. Kijk dat is nog eens service. Waar anders dan in Limmen vind je zoiets! Ik moest wel beloven dat ik zou roepen als ik een snoek ving.
Ik had een halve sardien aan de takel gehangen, net boven de bodem. De dobber dreef rustig over de stek onder de boom door, waarna ik weer inhaalde en opnieuw inlegde.

Om kwart over 10 begon het dobbertje voorzichtig te stuiteren, en schoof vervolgens langzaam weg. Voorzichtig draaide ik strak en sloeg vast op een zware vis. Geen metervis, maar toch wel 80+. De vis gaf een felle strijd en gaf zich na enkele minuten gewonnen. Ik besloot tot een handlanding omdat de 2de dreg nog naast de bek bungelde en dat in het schepnet altijd een hoop ellende geeft.

(handlanding via de kieuwdeksel, veilig tussen 700 tanden…)

Willen en Margot Natte waren getuige van de landing en mochten een dikke snoek aanschouwen, die na meting 84 cm bleek.
Verdere visserij op Stet en Schulpvaart leverden mij niets meer op.

( meer dan een troostprijs, maar niet de hoofdprijs! Prachtige compositie van Peter van Renen)

Vrijdag zag ik 2 jonge snoekvissers die met rubber kunstaas visten en al 4 snoeken hadden gevangen. Eén van de jongens had geen vergunning, maar was al van plan die te gaan kopen bij Handy Fish. Ik raadde hem aan om dat maar direct te doen, omdat een dergelijke overtreding tegenwoordig beboet wordt met €190. Ze zaten bijna net zo snel weer in de auto als ik, en ik ben blij dat ik deze jongen een bon heb kunnen besparen. Politie en BOA’s schrijven direct…

Zaterdag 21 januari ging ik een tochtje maken met mijn bootje. Kunstaasje erachter en rustig slepen. De wind hielp niet echt mee maar het moest kunnen. Helaas, ik ben 3 maal het Stet afgevaren inclusief de plas bij het zwembad, en ben 1 maal tot het Slikkerdie en terug gevaren, maar mocht geen enkel aanbeet noteren. Hendrik Delbrugge zat te witten en kon geen aanbeet krijgen, HSV De Sander ging baarzen aan het Stet en was ook al snel vertrokken wegens gebrek aan succes. Hendrik ving overigens 2 weken geleden met zijn schepnet ook een dikke 90+ snoek, er zitten echt voldoende kanjers!
Tijdens mijn boottochtje zag ik wel allerhande gevogelte voorbij scheren. Ik zag 2 paartjes grote zaagbekken, een stel puttertjes struinde bij het molentje op de Koningsdam, een buizerd joeg scherend vlak over de weilanden op zoek naar prooi, een grote bonte specht piepte luidkeels vanuit de top van een boom. Peter van Renen had de week ervoor al enkele mooie platen van enkele van deze vogels gescoord, die ik jullie niet wil onthouden.

Carolina-eend ( mannetje)

Grote zaagbekken, de witte buiken zijn de mannetjes. Deze eend wordt ook wel roombuik genoemd en leeft hoofdzakelijk van visvangst. Ze drijven met kleine groepjes de aasvisjes naar de kant en het oppervlak en pikken dan hun prooi er tussenuit. Terwijl deze vogels door het Stet de vis opdreven, ging een meeuw op de kant zitten, en dook direct in het water toen de zaagbek zijn prooi naar het oppervlak had gedreven. Handig opportunisme van de meeuw!

Hou de post goed in de gaten, want spoedig volgt de uitnodiging voor de jaarvergadering en tevens de wedstrijdkalender. In februari, de 12de, gaan we al van start met een witwedstrijd in het Stet.

door RJ

In de media, week 2

We hebben een nagenoeg windstil weekend achter de rug. Na al die aanhoudende "najaarsstormen" DE kans om eens op iets groter water te gaan hengelen. Samen met Marcel Acquoy gingen we zaterdagmiddag met kunstaas slepen en een beetje verticalen met rubber.
Het Noordhollands kanaal leverde ons geen vis op, wel eeuwige roem. Een fotograaf wilde wat plaatjes schieten en beweerde van het noordhollands dagblad te zijn. Hij vroeg om onze namen en zou zijn best doen om Marcel's naam zonder fouten erbij te zetten.
Blijven oefenen Jan!.

Publicatie uit het noordhollands dagblad van maandag 16 januari 2012
 

door RJ

Peter in de polder, week 1 van 2012.

Allereerste de beste wensen, goede gezondheid en goede vangsten in 2012.
Peter was van kerst tot 2 januari in Zwitserland. Even geen hengels, geen werk en lekker uitrusten. Lekker badderen in een mineraalbad, met de gondel naar 2500 meter en tot Italië, Frankrijk en Oostenrijk kunnen kijken ( en Duitsland en Liechtenstein, maar dat lag vlakbij).
Ik heb wat mooie foto’s gemaakt, waarvan ik er een paar bijvoeg.


Honderden kilometers uitzicht! Toppen tot 4200 meter ( midden in de foto, grens met Italië).


Säntis, machtige piek in het Appenzeller land ( 2509 meter hoog)

Steenkoud en windsnelheden van 55 km/h. Achtergrond rechts en midden, Liechtenstein, links en achtergrond Oostenrijk.

Terug in NL kon ik meteen weer aan het werk. De vangstberichten van de thuisblijvers waren niet onverdeeld positief, maar er was in ieder geval dikke snoek en snoekbaars gevangen, en de voorns deden het goed. In Gelderland zat iemand op Oudejaarsdag lekker zeelten te vangen, en dat werd mijn eerste doel.
De zeeltstek werd op vrijdag gevoerd en op zaterdag ging ik ruim 2 uur vissen. Ik ving 7 mooie voorns tot 25 cm en kreeg nog een mooie run op een dode aasvis, maar die verknalde ik. Maar geen teken van zeelt. Daar wachten we dus nog maar even mee.

Zondag had ik om half 4 mijn huishoudelijke taken, een verjaardag en een extra ritje naar mijn werk achter de rug. Tijd voor wat ontspanning aan de waterkant.
Om 4 uur ging ik met mijn nieuwe bolognese hengel en Mitchell molen. Al snel ving ik mooie voorns. Ik had de snoekhengel van gisteren ook weer in de auto liggen. Deze ook opgetuigd en een dode aasvis eraan gehangen.
Na zo’n 15 vissen stopten de aanbeten. Meestal een teken dat er een snoek op de stek ligt. Voorheen ving ik altijd mijn snoeken zo in het Stet. Voerstekje maken, witvis vangen en dan een snoekhengel eroverheen trekken. Werkt op dit soort stekken uitstekend, en is vaak goed voor meerdere snoeken.
Ik weet van deze plek dat er een dikke vis aast, dus een aasvis over de stek laten driften en wachten. De wind dreef de dobber mooi door het midden en plots dook de dobber onder. De lijn strekte zich in hoog tempo en ik draaide strak om aan te slaan. De top iets laten krommen en dan trekken. Er bewoog eerst niks en toen ging een zware vis driftig zwemmen. Met enige moeite kon ik de vis richting net dirigeren en daar paste hij maar net in. De vrouw van Ron Groot, die met het gezin langs kwam, maakte even wat mooie kiekjes voor de column en deze snoek was een nieuw PR voor het Stet: 91,5 cm. Toen het bootje van Rob Jak om kwart over 5 passeerde kreeg ik net mijn tweede aanbeet en een snoek van 68 cm maakte deze dag compleet. Ik hoop dat Rob ook nog wat kan toevoegen aan deze column, want hij is meerdere dagen op pad geweest voor wat snoek om de hoek.


En er zwemmen nog grotere!

door RJ

Snoek om de hoek, week 52

31 December. Als kleine jongen vond ik deze dag altijd erg lang duren. Je wilde immers om 24:00 uur je vuurwerk afsteken! De tijd doodde ik vaak met hengelen of anders met visvideo's kijken! Die videobanden kon je vroeger GRATIS lenen bij Handyfish en reken maar dat ik er velen heb gezien. Uiteraard was het wel de bedoeling dat je wat kocht en dat zat wel snor: ze hadden en hebben immers kunstaas genoeg.

Zaterdag 31 december 2011: De gelegenheid doet zich voor om een middagje de polder in te duiken. (met boot, uiteraard...) De dagen ervoor bel ik drie personen, maar geen van hen kan mee. Om 14:00 uur vaar ik alleen de haven uit. Tientallen kids staan hier met vuurwerk te spelen. Opvallend is de grote hoeveelheid dode vis die in het Stet drijft. De oorzaak wordt me snel duidelijk. Sommig vuurwerk blijkt ook heel goed onder water te knallen en met name de kleinere vissen kunnen hier niet tegen.

Het eerste stuk sla ik dus maar over en bij het zwembad acht ik de kans ook nihil. Naarmate ik verder van de bewoonde wereld vaar, vraag ik me toch sterk af in hoeverre de vissen last hebben van het vuurwerk. Dit blijft hoorbaar en voelbaar en ook de vissen zullen hier iets van meekrijgen.

In de ochtend was er een merkbare temperatuurstijging (van 5 naar 9 graden) en dit beschouw ik altijd als zeer gunstig. Ook voor het aangenaam verpozen van mezelf, maar ik bedoel natuurlijk voor de bijtlust van de snoek.


Ik ga deze keer serieus met twee hengels vissen. Een korte stok sleept de Spro Pike Fighter Triple Jointed vanuit de steun. De langere stok houd ik vast en hiermee sleep ik kleiner kunstaas.

Spro Pike Fighter Triple Jointed

Op een dieper gedeelte geef ik lijn zodat de pikefighter wat dieper gaat lopen. Een tweede keer maak ik ongeveer hetzelfde rondje. Dieper water is in de winter gewoon beter, dus dit is een extra poging waard. Deze keer gaat de korte hengel rond en snel peuter ik de hengel uit de steun. Een mooie zware snoek blijft goed laag en het duurt even voor ik een glimp opvang. "Het handschoentje" gaat alvast aan en niet veel later ligt de vis op de meetplank. Een mooie 80er.


Op de terugtocht haak ik nog een 50er, maar deze besluit om naast de boot nog 1 poging te wagen zich te bevrijden. Met succes, maar het is 'm gegund. De 80er is een prima vis om 2011 mee af te sluiten.

door PvdH

Peter in de polder, jaaroverzicht 2011.

Traditiegetrouw stel ik aan het eind van het jaar een top 10 samen.

Onbetwist op nummer 1 stond mijn reis naar de Faeröer eilanden. Reisgenoot was mijn moeder. Samen hebben we een prachtige reis gemaakt langs 6 eilanden, bijzondere gebouwen bezocht, veel foto’s gemaakt en ik heb veel gevist, terwijl mijn moeder ging schilderen. We waren er 11 dagen, waarbij ik de laatste dag niet heb gevist, de andere dagen wel. Ik heb er 1 zalmpje gevangen, heel veel koolvis, prachtige forellen en een pollak. Op 1 dag ving ik een regenboogforel, een paar zeeforellen, en enkele beekforellen. Tijdens deze reis wist ik mijn persoonlijke records van pollak ( 32cm), koolvis ( 40 cm) en zalm ( 35 cm) te verbeteren. De Faeröer liggen in het hoge noorden richting IJsland en is een fantastisch land. Niet direct een voor de hand liggende bestemming, maar als je rust en schoonheid wilt ervaren, of ruigheid en onherbergzaamheid, moet je daar zijn. Heel bijzonder was het om watervallen omhoog te zien waaien en om 11 dagen lang alleen maar daglicht of schemering te zien. Deze onvergetelijke ervaring is bijna niet te beschrijven, maar om het bijzondere ervan aan te geven: om 11 uur ’s avonds zat ik naar het oosten te kijken. Daar ging de zon al voorzichtig op. Terwijl aan de westzijde de laatste zonnestralen over de einder prikten en mijn uitzicht belichten. Onwerkelijk om zonsopgang en zonsondergang in 1 moment te vatten…

Nummer 2.

Mijn zoontje Lex ging mee vissen op zeelt. Hij wist met de vaste hengel een zeelt van 51 cm te vangen, een prestatie die ik niet kon verbeteren dit jaar.

Ik had nog meer mooie momenten met mijn jongens. Rob werd kampioen in de A-groep jeugd en ving op een koude zomerdag een snoek van 82 cm aan dood aas. De foto lukte niet want hij was bang voor de vis…

Nummer 3:

De missies met Peter van Renen. Vroeg in het jaar besloot ik enkele doelen te stellen voor dit seizoen. Gericht vissen levert meestal bijzondere vangsten op, en net zo vaak teleurstellingen. De missies met Peter hebben geen enkele teleurstelling opgeleverd, sterker, ze slaagden stuk voor stuk. De mooiste missie was die op kroeskarper. Ik had nog nooit zo’n vis gevangen, maar wist een stek waar ze voorkomen. De plannen werden gesmeed, veel leeswerk en voorbereiding. Des te groter was de voldoening, dat de tweede aanbeet van de dag inderdaad de felbegeerde buit opleverde. En nog een mooi exemplaar ook: 35 cm, een PR.

Nummer 4.

Ook erg mooi was de missie op forel in het Oostvoornse meer. Ik was in de winter al een keer met Joost naar dit schitterende water geweest en wist toen onderstaande kanjervis te vangen.

Ook de dag met Peter leverde een vis op, maar meer nog prachtige foto’s!

Nummer 5.

De metersnoek die Dennis voor de camera kon tonen, was ook het gevolg van een missie. Sterker, Peter wenste zich een metersnoek voor de lens. Na veel voorwerk en de keuze van een extra vismaat om de kansen te verhogen, was het Dennis van der Ven die de kanjer voor de camera toonde. Mijn vis van 95 cm toonde op de foto groter, maar het was Dennis die met de hoofdprijs aan de haal ging.

Nummer 6:

De visdag aan de Waal. Als extra maat ging Joost Zwertbroek mee. Mijn missie: barbeel vangen en proberen één van de nieuwe grondelsoorten aan de haak te krijgen. Joost koos voor de roofblei. Mijn missie slaagde al vroeg, want tussen 2 onweersbuien door kreeg ik een prachtige aanbeet en na een spannende strijd was een mooie 60+ barbeel mijn buit. Later ving ik bij toeval nog een zwartbekgrondel, wat wederom een PR betekende.
De roofblei liet helaas verstek gaan.

( ook dit soort grut kan een PR betekenen.)

Nummer 7.

Heel veel sessies werden aan de zeelt geweid. Als doel had ik bedacht er 50 te vangen. Vorig jaar had ik er 30 gevangen en heel veel verspeeld, dus dit moest haalbaar zijn. Maar dit jaar was het heel anders. Al in februari ving ik de eerste zeelt, in mei stond de teller al op meer dan 10. Juni bracht bijna niks en pas na de zomervakantie wist ik er nog een paar bij te vangen. Meest bijzondere: een serie van bijna zwarte vissen in september. Daarnaast was het erg leuk om met een lezer uit Haarlem een dag op zeelt te gaan en hem ook een zeelt te laten vangen.

Nummer 8:

Al die karperdagen die ik met of zonder Peter heb gevist. De 2 dagen in de Beemster leverden 7 karpers op, de 2 sessies in Spaarnwoude waren naast de kroeskarper ook goed voor 6 gewone karpers. En veel mooie foto’s. Zelf was ik met Pasen 2 ochtenden zeer succesvol op de Schulpvaart. De eerste ochtend ving ik 2 vissen van 74 cm en een 60-er. De andere dag een boerenkarper die geweldig tekeer ging.

Stoere Beemsterling


dikke knol uit Limmen

Sfeerplaatje uit Spaarnwoude ( missie: karper aan de bolohengel)

Nummer 9:

De doodaassessie op het Stet. Met Peter en een zak vol dode voorns ging ik slepen op het Stet en in de polder. Ondanks alle slechte berichten over kleine snoeken en weinig vangsten troffen we deze dag 2 kanjervissen in het Limmense. Met 89 en 90 cm een topdag!

Nummer 10:

De koppelwedstrijd met sponsoring voor stichting De Opkikker. De vangsten vielen tegen maar we konden wel 152 euro aan De Opkikker overhandigen.

Naast deze top 10 waren er nog veel meer supermomenten. De wedstrijd die ik mee viste bij Ranzijn leverde me een 2de plek op, bijna 8 kilo blei en voorn en een schat aan ervaring over vissen met de schuivende waggler. En eindelijk vond ik het leuk om in het kanaal te vissen.
Ook de bootjeswedstrijd was erg leuk, helaas moesten we er 1 aflasten. Ook enkele jeugdwedstrijden gingen niet door en een baarswedstrijd werd vroegtijdig gestaakt vanwege onweer en zware regen.

Werken met doelen.

Een doelstelling was om in de top 3 te eindigen, dat is me net niet gelukt, ik werd 4de. De andere doelen: 50 zeelten ( ook mislukt, het werd de helft) en 3 PR’s verbeteren. Da’s gelukt:
- zalm 35 cm
- kroeskarper 35 cm
- pollak 32 cm
- koolvis 40 cm
- zwartbekgrondel 11 cm
Geen echte kanjers, maar wel echte PR’s.
Het stellen van doelen en daar naar toe proberen te werken, is een effectieve manier van vissen gebleken. Voor 2012 heb ik dan ook al de nodige plannen gesmeed en doelen gesteld.
Zo wil ik een dag op soortensafari gaan. Minstens 10 soorten op 1 dag, door de provincie heen. Zoiets vereist een goede voorbereiding, het juiste weer en stekkenkennis. Eind april tot eind mei is de beste tijd voor zo’n actie, omdat er veel vis zwemt om te paaien. Maar ze moeten wel gaan azen, anders is het kansloos. Half juli kan er veel jong spul worden gevangen, en dan zijn er vaak ook veel soorten tussen. Om een idee te geven: pos, baars, alver, winde, karper, giebel, ruisvoorn, blankvoorn, grondel, brasem, kolblei, zeelt, paling, snoekbaars, snoek, kroeskarper, vetje, bittervoorn.

De PR’s van forel ( 62 cm), snoek (100 cm), karper ( 86,5 cm), zeelt ( 53 cm) , winde ( 51,5 cm), brasem ( 64 cm) en blankvoorn ( 38,5) moeten eraan geloven, een top 3 notering in de witviscompetitie moet eindelijk lukken en er staan ook nog enkele mooie missies gepland. Ook lezer Patrick Siebeling moet nog eens mee op zeelt
Eerst Kerstfeest en Nieuwjaar vieren. Ik wens iedereen vanaf deze plek een prachtig 2012 toe en hele fijne dagen.

Peter van der Heijdt

Archief