Cat 12

Snoek om de hoek.

Het jaar 2022 is begonnen. Corona is nog steeds spelbreker van vele evenementen en groepsactiviteiten. Wat een luxe dat er dan nog zoiets bestaat als de hengelsport! Echter, de dagen zijn kort en het vissen blijft dan ook beperkt tot af en toe een dagdeel van het weekend.
Ik maak hier maar even een (4e) kwartaal (2021) update van, want ik blonk de laatste tijd uit in zwijgen. Op zich viste ik weinig en ving ook niet betrekkelijk veel, maar er zitten wel noemenswaardige vissen tussen.

Eind september kwam er een kasteel van een snoekbaars boven water. 90 cm en voor mij een persoonlijk record.


Begin November Limmerpolder. Een indrukwekkende snoek…

In december trok ik er een paar keer op uit. Met grote blankvoorns als aas visten we een korte sessie op de Kikkersloot. We vingen slechts 1 vis, maar het was wel een mooie metersnoek.

100 cm snoek

Vismaat Marcel moet natuurlijk ook een plaatsje krijgen op deze pagina. Hij ving de laatste tijd geen noemenswaardige vissen, maar we zijn een team en zien elke vis als een gezamenlijke vangst.

Marcel poseert met een fraaie snoekbaars.

De Limmerpolder leverde ook vis op. Met Joost viste ik op oudjaarsdag. Varend over het Stet spotten we een snoekdobber. Deze toonde een zwemmend gedrag. Joost wist de lijn te pakken en zo kon een flinke snoek alsnog van de haak worden verlost. Een tweede dobber dreef verderop en ook aan deze constructie hing een snoek. We deden ons best om ook deze vis te verlossen van andermans falen. De gebruikte lijnen waren veel te dun. Jammer. Het verdere verloop van deze visdag was al even onstuimig. Wind en regen zorgden voor een extra uitdaging, maar we hadden vertier en vingen ook nog diverse vissen.

Onstuimig weer, maar vertier.


Joost verwent ons met koffie en oliebollen.

In onze whatsapp groep werden diverse vangsten gedeeld. Ron viste lekker door op witvis en kon ons eenmaal voorzien van wat aasvissen. Op het Stet zijn deze al weken niet te vangen.


Ron vangt mooie witvissen.


Dolf is ook goed bezig.

Joost en Robin jaagden met succes op de rovers.


84 cm


95 cm


Robin: 97 cm

Ook Bart en Rien zijn af en toe gesignaleerd. Hier is Rien met een mooi exemplaar.

Peter vangt natuurlijk alles wat vinnen heeft. Gelukkig plaatst hij vaker een bericht op deze website en zo kunnen we meegenieten van zijn vangsten en avonturen.

Afgelopen weekend, 9 januari 2022 stond er weer een visserij gepland. Helaas waren de aasvissen op, maar vismaat Marcel had nog wat forellen in de vriezer. Te gedateerd voor menselijke consumptie, maar voor visserij wellicht geschikt. Zeker dressuur doorbrekend, want deze vissen zullen zelden voorbij zwemmen! We gaan een poging doen. De vissen zijn fors en worden gehalveerd. Ik neem de voorkant en Marcel het staartstuk. De kadavers zijn zwaar, er moet behoorlijk wat lood van de lijn en dan nog heeft de dobber moeite om te drijven. Om het aas op diepte te houden moeten we tergend langzaam varen.

Niet alledaags aas, lijkt me zo.

Dan is mijn dobber uit het zicht verdwenen. Zoals Guus Meeuwis zingt: ik tel tot drie: 1, 2, 3 en dan gaat het gebeuren…. Ik tik aan. De hengel staat krom en dat is dan ook alles. Geen beweging. Vast aan iets. Als ik harder trek komt het toch iets naderbij. Een vuilniszak? Een gedumpte kerstboom? In de vele jaren dat we visten is al van alles naar boven gekomen. Wat te denken van een nog brandend fiets achterlicht wat we deze dag uit het water visten?!… Nauwelijks geloofwaardig maar toch echt gebeurd!
Dan lijkt het van richting te veranderen. Marcel weet het zeker: VIS! Groot en zwaar! Ik vind het zwemgedrag “anders” dan gebruikelijk en het duurt even voordat ook ik overtuigd ben. Massief en zwaar, rustig gedrag, maar geen zin om los van de bodem te komen. This is a different koekie!

De dril duurt nog even maar dan krijgen we de vis in het net. Er wordt ruimte vrij gemaakt in de boot, want deze vis heeft dit nodig. Chaos in een klein bootje met veel hengelmateriaal, in combinatie met harde wind, golvend water en een onrustige vis op is zo gecreëerd en dat willen we altijd zoveel mogelijk vermijden.
Onze meetplank is 1 meter 20 lang en dit blijkt exact de lengte van deze snoek. Ook qua omvang is de vis indrukwekkend. Mijn standaard manier van tillend poseren voor de lens gaat met deze vis niet lukken. Te lang en eigenlijk ook te zwaar. Deze heeft meer ondersteuning nodig. De vis mag op schoot, het vispak biedt uitkomst.
Marcel schiet wat plaatjes en dan mag deze snoek weer terug. Dit is onwerkelijk en het adrenalinepijl zit skyhigh. We vervolgen de vistrip met koffie, koek en sterke verhalen uit het verleden. In onze bundel met mythen en sagen over memorabele visdagen is vandaag weer een bladzijde bijgekomen.

Wat een indrukwekkende vis! 120 cm, mooi breed en zwaar gebouwd.

Baarspeuteren door Rien Faasse

Baars Peuteren.
Rien Faasse heeft voor onze leden en lezers een leuk informatief stuk geschreven. Doe er je voordeel mee.    

HET TUIGJE.
Lijndikte:  8 of 10/100 mm.
Beet Verklikker:        Meest populair is het op de lijn hebben van een 6 tot 8 en soms nog meer minuscuul kleine afgesneden stukjes van een veerschacht.  Een klein en heel langzaam zinkend dobbertje met een brede licht gekleurde bovenkant of een klein niet zinkend dobbertje  ( een z.g. tuimelaartje ) wordt door sommige baars peuteraars ook wel gebruikt.
Kleur van de kraaltjes:        Licht fluo geel doet het zeer goed maar ook wit, fluo oranje en rood  wordt toegepast.
Haakje:           Nummer 20 maar vaak nog kleiner tot nummer 24 aan toe.
Lood:             Meestal Styl lood dat met een speciale tang wordt aangebracht ( de z.g. Styl lood tang ). Kleine loodkorrels kan ook prima (korrel gewicht b.v 0,05 gr en dan 1 tot 4 stuks ). De hoeveelheid lood en de setting daarvan op de lijn is een kwestie van persoonlijk voorkeur. De één houdt van super licht. Het aas moet als het ware naar beneden dwarrelen.  De ander heeft liever een snel zinkende lijn om het aas zo snel mogelijk op de gewenste diepte te krijgen. Het totaal gewicht van de loodzetting zal ergens tussen de 0,05 en 0,3 gram liggen. Bij stroming of veel wind wordt er al snel meer lood op de lijn ingezet en natuurlijk ook bij dieper water.

DE HENGEL.
Baars peuteren is meestal  “ kant “ werk.  De kleine baarsjes zitten vaak pal tegen de kant van de sloot, de beschoeing  of tussen de rietjes.
Een licht, super kort en gevoelig hengeltje is dus gebruikelijk. De 2-delige NIPRO hengeltjes van 1.25 tot 1.75 mtr ( Nipro nummers 1 t/m 3 ) zijn zeer populair. De topjes van deze hengeltjes zijn allen gelijk en passen dus altijd op het handgreep deel.
De wedstrijdvisser heeft aan de waterkant meerdere opgetuigde topjes bij zich zodat bij lijnbreuk of haak verlies snel  van top met een tuig kan worden gewisseld.
De baarshengels en topjes worden meegenomen in een zelf gefabriceerde koker die b.v.  is samengesteld uit diverse PVC pijpjes. De dichte onderkant van deze bundel is voorzien van een flinke ijzeren pen waarmee het geheel onder handbereik in de aarde van de walkant wordt gestoken.
De wedstrijdvisser weet al snel of de baarsjes aan de  eigen kant van de sloot zitten. Zo niet, dan gaat hij het soms door gebruikmaking van een lange hengel proberen aan de overkant van die sloot. Er wordt dan een lange hengel ingezet waarbij soms 11 tot wel 13 meter nodig kan zijn. Dit is een vermoeiende en niet prettige manier van vissen.
Staat er flinke dwarse  wind over het water dan is het praktisch ondoenlijk maar een fanatieke wedstrijdvisser is niets te veel. Hij zal alles in het werk stellen om net dat éne baarsje méér te vangen om de wedstrijd mogelijk te winnen.

AAS
Worm. ( Voor jaren de enige toegestane aassoort bij wedstrijden). Vaak volstaat een zeer klein stukje hiervan.
Pinkie.Dit is een soort dwergmade.  Een combinatie van een stukje worm met een pinkie wordt ook wel toegepast.  ( Panachée  )
Men beweert dat de worm het beste zomer en een pinkie het beste winteraas is. Een pinkie is gemakkelijker vissen omdat één en het zelfde aasje vele malen gebruikt kan worden vanwege zijn taaiheid. Het blijft intact aan de haak terwijl het wormpje vaak na één enkele aanbeet al vervangen moet worden. Dit regelmatig opnieuw moeten aanzetten van het wormaasje geeft een hinderlijk oponthoud ( tijdverlies ) dat, vooral als er veel baarsjes te vangen zijn, een funest tijdverlies geeft voor de fanatieke wedstrijdvisser. Er moet immers juist dàn tempo gemaakt worden. Zoals gezegd, de tijd dat alleen de worm als aas mocht worden gebruikt is voorbij.  Tenslotte hierover: van het merk Power Bait heb ik altijd een klein glazen schroefpotje met een plastic imitatie van minuscule bloed -wormpjes bij me. Model super klein twistertje. U zult het misschien niet geloven maar het werkt als vanger van de baarsjes.
HET WEDSTRIJD VISSEN
Bij iedere wedstrijd en vereniging is de oever lengte van een “ stek “ gelijk. Dit is 5 meter. Meestal door de z.g. palenzetter uitgemeten  door vijf flinke stappen.  Bruggen en duikers worden overgeslagen omdat zich hier vaak de meeste baarsjes verzamelen en dit dus de wedstrijd oneerlijk zou beïnvloeden. Verder verschillen de regels per club nogal. Je loot of krijgt een nummer vooraf en bij de grote wedstrijden blijft dit je vaste steknummer.    Bij de meeste clubcompetities verschuif je per nieuwe stek naar een ander steknummer. Men veronderstelt daardoor een meer eerlijke competitie te bewerkstelligen.  Er worden meerdere stekken uitgezet en bevist. Meestal vis je vijf stekken per wedstrijd met elk een tijdsduur van 25 minuten.  Loot  je de eerste stek b.v. nummer 1 dan schuif je voor de tweede te bevissen stek een tweetal nummers op ( Alkmaar).  Dus begin je op stek  1 ( je vist tussen de paaltje 1 en 2 ) dan verschuif je voor de daarop volgende ronde naar stek 3,  etc etc. In Limmen verschuif je zelfs 5 nummers naar de volgende stek.  ( Voorwaar een hele rekenarij. )
                                           .
Bij grote wedstrijden worden de baarsjes welke niet meer zwemmen ( zo genaamde “ vermoorde baars ” ) niet  meegeteld. Het is dan zaak van een te diep geslikt haakje de lijn door te knippen en een nieuw haakje aan te zetten. Het baarsje blijft zo intact en blijft zwemmen.
Het ( per ongeluk ) op de stek van je buurman komen vissen tijdens de wedstrijd is een doodzonde.
De meeste verenigingen tellen een baarsje voor 10 punten en de witvisjes tellen niet mee. Er zijn gelukkig ook clubs die de “ witjes “ wel tellen en deze honoreren met 1 punt.
Nog een opmerking als het gaat om grote officiële baars wedstrijden. Wordt er bij de telling een ander visje dan baars in je emmer geconstateerd ( b.v. een posje ) dan acht men dit een mogelijke poging tot misleiding van de “ visteller “ en als men héél erg streng is kan diskwalificatie volgen.
Voor het bewaren van de gevangen baarsjes wordt meestal een ouderwets aas-akertje gebruikt. Anders een emmer met een geperforeerde binnenemmer. Het is aan te bevelen om met een watervaste zwarte viltstift je naam hierop te zetten. Dit vergemakkelijkt tijdens wedstrijden de vangsten op de juist naam noteren door de “ visteller “ .

       baars

Zeer kleine baarsjes ( kleiner dan 5 cm ) noemt men TORRETJES.
Baars peuteren en baarsviswedstrijden is een typisch Noord Hollands gebeuren.
Aardig en het vermelden waard is dat ik na vele jaren Noord Hollandse ervaring met het wedstrijd vissen laatst compleet verrast werd door iemand van mijn thuisclub Castricum ( waar ik ook al jaren van de baars vis partij ben) welke met twee haakjes aan zijn tuigje aan het baars vissen was. Normaliter en overal streng verboden en dus illegaal.  Na een korte woordenwisseling bleek mij ( achteraf ) dat de persoon in kwestie volkomen reglementair bezig was. De wedstrijdregels HVC Castricum waren vanaf de oprichting van de vereniging anno 1936 nimmer aangepast  en die stonden het dubbele haak aan de lijn dit toe.  Zoiets mag je toch UNIEK noemen.

Tenslotte.
De AANBEET REGISTRATIE.                                                                  
Achter het oude gemaal museum aan de Fielker te Akersloot was ik wat voorntjes aan het vangen om mee te gaan snoeken. Het was in de tijd dat het gebruik van levend aas nog onbesproken was. Even verderop stond een oude man die aan het baars peuteren was. Een tak van de sportvisserij die mij ( toen nog ) geheel vreemd  was. Natuurlijk maakte ik een gezellig praatje met de man die zich voorstelde als Klaas uit Beverwijk. Tijdens het babbelen bleef hij kijkend naar zijn trits kleine gele kraaltjes door vissen en vangen. Gewend als ik was aan de beetregistratie middels een dobbertje snapte ik absoluut niet hoe hij zag dat hij beet had en  dus stelde ik hem die vraag. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat hij het mij kort en bondig uitlegde.
1/ De piepkleine trits kraaltje zijn hoofdzakelijk bedoeld om de diepte van het water te bepalen en om te weten te komen op welke diepte of waterlaag de baarsjes zich bevinden ergo aanbijten.
2/ Soms zie je de aanbeet doordat in het water een kraaltje zich langzaam zijwaarts gaat bewegen dus dan pakt het visje het aas en zwemt er rustig mee weg.
3/ Vaak voel je het tikje van de aanbeet maar daar moet je dan wel de juiste lichte materialen voor hebben en ook een meer voldoende ervaring.
En zo ben ik begonnen aan een stukje visserij waar ik in de loop der jaren enorm veel plezier aan heb mogen beleven.
Rien Faasse     Castricum

Peter in de polder

Peter in de polder, in augustus.

De morgen breekt aan. In mooie pastelkleuren kruipt de zon door de wolken. Het is bijna windstil. Mijn voertje ligt er net in. De eerste belletjes verraden interesse. Een mooi pennetje in bijna net zoveel kleuren als de morgenstond staat trots zijn taak uit te voeren. Hoe mooi kan een ochtend beginnen?

Het mooie aan augustus is dat je niet zo extreem vroeg uit bed hoeft om de zon op te zien komen. 6 uur opstaan, half zeven aan de kant, in mijn geval kan dat want mijn dichtst bijzijnde stek is begonnen met vis te geven. Het was echt maandenlang helemaal niks in dit water, dat ook nog eens geteisterd werd door zeer grote helderheid en een heerlijke temperatuur voor de zwemmende jeugd. Pas na de serieuze regenbuien eind juni, toen enig vervuild water in de sloot kwam, bleef de jeugd weg en kwam de alg terug. En de vis.

Te lang gemijmerd, ik mis een aanbeet. Snel een vers korreltje maïs aan de haak, en door. Het pennetje wordt alle kanten op getrokken, en een mooie ruisvoorn is mijn eerste trofee. Puntgaaf en van de mooiste kleuren. Dit is toch het resultaat van dat heldere water. Meer ruisvoorns. En zeelt. Want mijn volgende aanbeet levert precies dat op waar ik zo vroeg voor ben opgestaan, deze zaterdag morgen. Prachtig, een dril op mijn superlichte forellenhengel, lijntje 16/00 en haakje 14.

Ik vis inmiddels bijna een jaar met loodvervangers onder de dobber, en heb er nu zoveel vertrouwen in, dat ik me niet langer genoodzaakt voel om weerhaakloos te vissen. Ik verspeel gewoon geen snoer meer, de staafjes zijn een uiterst veilig en goedkoop alternatief gebleken. Ik vis nog steeds met het eerste doosje, en bijna alle vakjes zitten nog vol.

  ( top-product, werkelijk een uitstekende vervanger voor lood onder de dobber)

 

De zeelt gaat gedwee op de foto en daarna terug in het water. Niet veel later vang ik mijn grootste brasem ooit van dit water, met 60 cm een deftige vis. Als ik een volgende vis onthaak en terug gooi, blijk ik een los snoertje te hebben onthaakt, eerder door iemand anders verspeeld; de voorn hangt nog gewoon aan de lijn. Het haakje met snoer gaat in de rommel-emmer.

Naast vis is er ook genoeg ander vermaak te zien. Een jonge gaai observeert mij vanuit een groene backdrop, en de pasteltinten van de ochtend komen in deze vrolijke vogel terug.

 

Bericht van de voorzitter

Beste sportvissers, leden van HSV Limmen,

Roofvis en aassoorten.

De laatste zaterdag van mei is aanstaande, dit is de dag die we kennen als Nationale Hengeldag. Dit is tevens de opening van wat we het roofvisseizoen noemen. Er mag dan weer worden gevist met dode aasvis, stukjes vis en kunstaas. In onze wateren vis je dan op baars, snoekbaars en snoek. Belangrijk om te weten: er geldt een algemeen meeneemverbod voor snoek in onze federatie. Voor snoekbaars zijn per water nog wel eens afwijkende regels, maar als minimum maat geldt 42 cm, en er zijn vaak limieten voor het aantal mee te nemen snoekbaarzen. Beter is natuurlijk de vis gewoon weer terug te zetten.

Terugzetplicht geldt naast de snoek ook voor de aal. U mag geen paling of aal in uw bezit hebben tijdens het vissen. Hierop staat een forse boete, er wordt per vis een bedrag berekend, dat ergens rond de 75 euro begint… Let op: in uw leefnet of emmer is ook ” in uw bezit”!

 

Roofvis betreft ook forel, die we in het Geestmerambacht kunnen vangen. Ook hier geldt een meeneemverbod ( tenzij ter plaatse anders wordt aangegeven), behandel de vis dus voorzichtig. Zowel forel als snoek zijn in het warme jaargetijde erg kwetsbaar, zet ze daarom zo snel als mogelijk weer terug in hetzelfde water als waar u hem ving. In de regio worden inmiddels op de grotere wateren ook af en toe roofbleien gevangen, en met klein kunstaas ook nog wel eens een winde. Ook deze vissen kunnen zich aardig uitputten tijdens de dril. Ondersteun daarom uw vangst bij het terugzetten, hou hem overeind in het water en haal hem zachtjes heen en weer. Zodra de vis op kracht is, zal hij met een ferme slag van zijn staart het ruime sop weer kiezen. Bedenk dat een levende roofvis veel vissers een plezier kan bieden, maar belangrijker nog, rovers staan hoog in de voedselketen en reguleren een gezonde visstand. Een laatste advies: vis niet op snoek als de watertemperatuur naar 25°C of hoger gaat, de kans is erg groot dat een snoek die ontmoeting met u niet overleeft!

Genoeg over het roofvissen, behalve dat ik iedereen een goede vangst wens.

Wedstrijdvissen.

Dan het wedstrijdvissen. De maatregelen ter beperking van Corona bepalen ook nog steeds dat er geen wedstrijden mogen worden gehouden voor en door volwassenen boven 27 jaar. Het bestuur gaat wel voorzichtig starten met de voorbereidingen, zodat we bij groen licht een verantwoorde competitie kunnen houden. Overigens is deelname aan wedstrijden geheel vrijwillig, voelt u zich niet op uw gemak met meerdere mensen bij elkaar, doe dan niet mee. We willen het voor iedereen leuk houden, waarbij uw gezondheid en welzijn belangrijke pijlers zijn voor de kaders die we gaan stellen. Hou de site in de gaten voor ontwikkelingen omtrent dit onderwerp.

Sportvisserij en het milieu

Sportvisserij Nederland heeft zich aangesloten bij de Green Deal, een programma met ambities om de sportvisserij duurzamer te maken, o.a. door het verlagen van het gebruik ( en verlies) van lood.  Kijk voor meer info op www.sportvisserijnederland.nl/vis-water/sportvisserij-loodvrij/

Ik kan de producten van harte aanbevelen, de ijzeren korfjes, de stenen werpgewichten en de staafjes van Imflo om je dobber mee uit te “loden”. Ik deel regelmatig mijn bevindingen in de columns van federatie Midwest Nederland.

Zoals u wellicht van mij gewend bent, ook wat foto’s natuurlijk!

(Karper met wormen, de lijn voorzien van de ijzeren staafjes van Imflo)

 

( Alvast een nieuw PR voor dit jaar: een giebel van 47 cm)

Groet,

Peter van der Heijdt

 

Tijdelijke regels en vaste regels, hoe zit het ook alweer?

Deze keer een zakelijk bericht.

De hengelsport kent regels. Ook de Corona-wetgeving heeft invloed op de hengelsport. Voor veel nieuwkomers en herintreders in de sport is dit vaak een verrassing. Een vervelende verrassing als je dan ook nog in overtreding bent.

Hieronder vind je hierover veel, zoniet alles.

Gesloten tijden aassoorten een vissoorten.

In het voorjaar hebben sportvissers te maken met twee gesloten periodes: een gesloten tijd voor vissoorten (=directe terugzetplicht) die per 1 maart van kracht is, en een gesloten tijd voor bepaalde aassoorten. Met name voor de snoek, snoekbaars en baars geeft dit altijd veel vragen. Hieronder lees je hoe het zit.

In de maand maart mag je volgens de wet vissen met kunstaas, een stukje vis of een dood visje. Vang je hiermee een snoek dan moet je deze direct terugzetten (gesloten tijd voor de snoek). Vang je een snoekbaars of baars die voldoet aan de minimummaat dan mag je deze snoekbaars of baars houden, tenzij de vergunningsvoorwaarden dit verbieden. Snoek moet bijna overal het gehele jaar direct worden teruggezet.

April en mei

Van 1 april tot aan de laatste zaterdag van mei mag je niet met kunstaas, een stukje vis of met een dode vis vissen en moet je iedere snoek, snoekbaars of baars die je eventueel vangt, direct terugzetten (zowel gesloten tijd voor aassoorten als voor de vissoorten snoek, snoekbaars en baars).

Vanaf de laatste zaterdag van mei (einde gesloten tijd aassoorten en einde gesloten tijd voor snoekbaars, baars en snoek) mag je wettelijk gezien weer met alle aassoorten vissen en mag je bovenmaatse snoekbaarzen, baarzen en snoeken in bezit hebben, tenzij de vergunningsvoorwaarden dit verbieden.

Vergunningsvoorwaarden

Let op de voorwaarden: een visrechthebbende kan als voorwaarde in de schriftelijke toestemming een langere gesloten periode vaststellen voor bepaalde vissoorten. Zo geldt voor de wateren van de federaties Friesland en Groningen- Drenthe dat in maart ook snoekbaars al moet worden teruggezet. Ook geldt in deze wateren buiten de gesloten tijd een maximummaat voor snoekbaars van 70 centimeter.

Op grond van de vergunningsvoorwaarden moet snoek bijna overal direct worden teruggezet. Voor snoekbaars en baars zijn vaak maximum aantallen vastgesteld in deze vergunningsvoorwaarden.

IJsselmeer en Markermeer

Een visrechthebbende mag ook een langere gesloten periode vaststellen voor het gebruik van bepaalde aassoorten. Dit is bijvoorbeeld gebeurd bij het IJsselmeer en het Markermeer waar de gesloten tijd voor bepaalde aassoorten al eerder ingaat en ook langer duurt dan de wettelijke periode. In de Landelijke Lijst van Viswateren en de Kleine Lijst van Viswateren is de gesloten periode voor deze wateren vastgesteld van 16 maart tot en met 30 juni. Kijk dus ook altijd naar de voorwaarden.

Wedstrijdvissen

Omdat wedstrijdvissen niet op een sportaccommodatie plaatsvindt, geldt het bovenstaande helaas niet voor de wedstrijdvisserij. Viswedstrijden zijn dus nog steeds niet toegestaan. De uitzondering hierop vormen kinderen tot en met 17 jaar. Zij mogen buiten in grotere groepen of teams sportvissen en wedstrijden vissen met andere leden binnen de hengelsportvereniging.
Gemeenten mogen sportactiviteiten organiseren of goedkeuren op locaties buiten de sportaccommodaties, voor het eventueel trainen in groepjes van 4 personen (wel met behoud van 1,5m afstand). Daarvoor kan bij de gemeente een aanvraag worden gedaan. Verder gelden de algemene regels zoals vermeld op de website van de Rijksoverheid (thema sport).
Sportvisserij Limburg - Nieuwe data digitale Cursus Controle Sportvisserij

De boetebedragen voor 2021 zijn bekend.

Een groot aantal bedragen is verhoogd door het OM.
Het complete overzicht met relevante feitcodes, overtredingen en boetebedragen vind je hieronder:
  • pH645a geen schriftelijke toestemming met één of twee hengels € 150,- (was 140,-)
  • pH645c geen schriftelijke toestemming met meer dan 2 hengels € 330,- (was 320,-)
  • pH647b niet op eerste vordering ter inzage afgeven schriftelijke toestemming € 100,- (was 95,-)
  • pH647c niet op eerste vordering ter inzage afgeven huurovereenkomst € 100,- (was 95,-)
  • pH650a vissen met vistuig wat niet aan voorwaarden voldoet € 300,- (was 280,-)
  • pH652a gesloten tijd vissen met verboden aas € 100,- (was 95,-)
  • pH660 vissen in en bij een aangewezen stuw of in of bij een aangewezen vispassage € 150,- (was 140,-)
  • pH662a vistuig voorhanden terwijl vistuig op dat moment verboden is € 100,- (was 95,-)
  • pH662b 1 of 2 hengels voorhanden zonder toestemming € 100,- (was 95,-)
  • pH662c meer dan 2 hengels voorhanden zonder toestemming € 100,- (was 140,-)
  • pH662d ander toegestaan vistuig voorhanden terwijl men niet bevoegd of gerechtigd is om in dat water te vissen € 300,- (was 280,-)
  • pH664a vissen met een levende aasvis € 400,- (was 390,-)
  • pH666a ondermaatse vis voorhanden € 150,-
  • pH668 vis voorhanden waarvoor een gesloten tijd van kracht is € 150,-
  • pD515 Valse persoonsgegevens opgeven € 400,- (was 390,-)
  • pD517 Niet op eerste vordering tonen ID bewijs € 100,- (was 95,-)
  • pD537 verboden toegang onbevoegden € 100,- (was 95,-)
  • pD537b handelen in strijd met toegangsbepaling € 100,- (was 95,-)
Vriendelijke groet, Peter van der Heijdt, voorzitter HSV Limmen

Een woord van de voorzitter, maart 2021

We zijn een jaar onderweg in een nieuwe realiteit. Naast de ziekte op zichzelf en de impact die het voor sommigen heeft ( gehad) die het virus hebben opgelopen, zijn inmiddels ook de maatregelen dagelijkse discussiestof. Als organisatie zijn wij verplicht om ons te houden aan alle geldende regels. Ik ben daar wel blij mee. Onze meeste actieve leden behoren qua leeftijd tot de risico-groep. We houden ons dan ook netjes aan de opgelegde regelgeving betreffende sportactiviteiten in groeps-/verenigingsverband. Better safe than sorry.

Ik zie echter wel licht aan het einde van deze tunnel. Veel van onze wedstrijdvissers hebben inmiddels op basis van leeftijd al een eerste vaccinatie gehad, en voor de zomer verwacht ik wel dat alle leden van bijvoorbeeld de 55+wedstrijdvissers die dat willen, hun 2de prik hebben gehad.

Dat zou kunnen betekenen dat er rond die tijd weer dingen mogen. Zoals nu de scholen opengaan, zou dat dan ook voor de activiteiten van de ouderen kunnen gaan gelden.

Ons bestuur volgt de ontwikkelingen op de voet, en heeft alvast een agenda klaar staan om bij versoepelingen voorzichtig weer op te starten.

Los van de georganiseerde sportvisserij kun je natuurlijk altijd op jezelf de waterkant opzoeken. Reis je alleen, of met iemand uit je eigen huishouden, dan kun je nog steeds prachtige avonturen beleven. Ik heb afgelopen weekend een vistrip door onze noordelijke provincies gemaakt. Niks gevangen. Maar wel heerlijk weg. Het vraagt wat extra maatregelen, omdat er niet heel veel zaken open zijn. Toilet, eten en drinken moet je dus even zelf oplossen. Buitenlucht is echt goed voor je!

Gelukkig kun je op afspraak wel hengelspullen kopen bij o.a. Nipro, Handy Fish en zonder afspraak zelfs bij Van Someren, omdat die ook ( of liever, vooral) diervoeders verkoopt. Trouwens, om diezelfde reden van diervoeders kun je bij ‘Achterom van Jos Admiraal ook aas kopen.

Handy Fish heeft recent een doorstart gemaakt. Bert Schouten heeft de zaak overgedragen aan medewerker Nick Venema. Nick gaat de zaak voortzetten met een wat afgeslankt assortiment. Het vliegvissen is weg uit de winkel, gebleven zijn kunstaas, karpervissen ( zowel  de pen als de vaste lood montages), witvis ( met name voor de specialisten, maar ook voor de starter) en vers aas. Zeevissen is tot een minimum beperkt, maar voor snoeken en snoekbaarzen, baars, karper en zeelt is Nick je uitstekend gesorteerde speciaalzaak in Heiloo e.o. Naast alle bovengenoemde zaken verkoopt Nick ook het bekende Black Magic voer, voor de grote witvissen, weer uit voorraad.

Nick heeft de Facebookpagina opgeschoond en deze wordt regelmatig voorzien van verse info en aanbiedingen. Bert geniet inmiddels van een welverdiend pre-pensioen, maar gedreven en liefhebber als hij is, kun je voor vliegvissen en hengelreparaties en -bouw bij hem terecht in zijn atelier. Handy Fish kun je bellen op 072-5336961 ( Nick Venema), Bert kun je in zijn atelier bellen op 06-40601792.

Bert wil ik vanaf deze plek bedanken voor alles wat hij voor de hengelsport heeft gedaan, en dan specifiek voor onze club: meerdere open jeugdwedstrijden, enkele prijzentafels voor de botenclub, heel vaak kortingsacties voor de jeugdvisclub, promotiematerialen, kadobonnen, doelen voor de werpwedstrijdjes, noem maar op. Zonder al deze steun had je wel 3 jaar eerder met pensioen gekund, maar ja, wat moet je dan met je tijd hè! Bert namens HSV Limmen en de inmiddels ook gepensioneerde jeugdvisclub: hartelijk dank voor al je support en enthousiasme. Nick veel succes!

Het is maar een kleine stap van Handy Fish naar forelvissen. Onze federatie heeft weer een uitzetting gedaan van forel. In februari werden grote bruine forellen uitgezet, afgelopen week is er regenboogforel uitgezet in het Geestmerambacht. Met klein kunstaas, vliegjes en speciale natuurlijke aasmethodes kun je de forellen aan de schubben komen. Vis bij voorkeur weerhaakloos, er  geldt een terugzetverplichting. Hou er ook rekening mee dat per 1-4 de wetgeving op gesloten tijd voor aassoorten weer van toepassing is. Als tip geef ik mee dat je met wasmotlarven en maden leuk op deze vissen kunt vissen. Lees voor alle regelgeving rond deze uitzetting en het viswater zelf de informatie op de site van de federatie. Wellicht zie je op onze site in de nieuwsberichten wel info voorbij komen.

Als laatste: vergeet niet om deze week uw stem uit te brengen. Als de hengelsport u na aan het hart ligt, stem dan in ieder geval geen Partij voor de Dieren, die willen echt van ons af. Milieu is voor veel partijen een hot issue, lees wel tussen de regels door wat dat voor u en onze sport kan betekenen. Stemmen is een recht, gebruik het goed!

Blijf gezond en let op elkaar!

Dikke Dora

Een mooi verhaal van Rien Faasse. Rien is volgende week jarig, en vele jaren geleden kreeg dit verhaal op zijn verjaardag gestalte.

Op zondag gaan we vaak op koffie visite bij oom Cas en tante Bertha.

Ik kom er graag. Het zijn fijne mensen en omdat ze zelf geen kinderen hebben word ik er altijd stik verwend. Tenminste, dat zegt mijn moeder.

Er wordt vaak gepraat over de oorlog die geweest is en ze noemen mij een oorlogskindje omdat ik toen werd geboren. Oom Cas is bij de Amsterdamse politie en ik mag altijd met zijn pet en koppelriem spelen waar hij dan het pistool vanaf heeft gehaald want dat is natuurlijk veel te gevaarlijk. Met zijn zwart wit gestreepte manchetten om mijn armen speel ik op de gang verkeersagent. Het fluitje, dat met een koord aan m‘n nek hangt snerpt prachtig en ik gebruik het veel. Dat maakt het pas ècht.

Meestal komt oom Cas dan de gang op en zegt:

– “ Geef die fluit maar hier  Rientje, want het geluid is niet helemaal in orde. Misschien blaas je hem zo wel helemaal naar de gallemiezen. Morgen op het bureau laat ik de technische dienst er wel even naar kijken.”

’t Jonge, wat hebben ze toch rottige fluitjes bij die politie want dit gebeurt nou  telkens weer als ik er mee speel. Wat vervelend is dat toch.

Omdat ik geen koffie lust maakt tante Bertha op de grijs granieten aanrecht van haar keukentje chocolademelk voor mij in een grote beker.

Van die lekkere dikke met extra veel cacaopoeder en suiker erin. Ik krijg er ook altijd een janhagel koekje bij en soms wel twee.

In de herfst is oom Cas er vaak niet.

– “ Die is weer vissen, “ zegt tante Bertha dan.

– “ Snoeken, “ voegt ze er aan toe.

– “ Oom Cas, wanneer mag ik mee vissen. “

– “ Als je tien jaar bent Rientje, “ zegt hij, “ want eerder heb je er toch het geduld niet voor. “

Dat duurt nog wel een heel jaar maar vergeten doe ik zijn belofte niet en oom Cas zelf ook niet want op mijn tiende verjaardag krijg ik van hem een hengel.

– “ Een echte snoekhengel, “ zegt oom Cas.

Hij is van bruin bamboe met mooie zilverkleurige ringen eraan en een stalen top. Dat ronde draaiding aan het dikke handsvat noemt oom Cas een molen. Dat is om de lijn mee op te spoelen, leer ik. En wat ik zo ook leer is dat sommige woorden meerdere dingen beteken zoals lijn, spoelen en molen.

– “ Maar we moeten nog even wachten Rien, “ zegt oom Cas, “ tot het herfst is want dan gaat de snoek zich pas lekker dik vreten voor de winter.”

Dat wachten gaat lang duren want het is nog maar begin zomer. Maar dan is het eindelijk  toch zover. De eerste zondag van oktober.

’s Ochtends vroeg, het is nog donker, komt oom Cas mij met zijn groene Rap brommer ophalen. Hij heeft alleen een leren schoudertas bij zich maar geen hengel. Vreemd hoor.                                      We rijden naar de boerderij van boer Ochterop in de Beemsterpolder waar hij al jaren vist. Zijn hengel, visstoeltje en schepnet staan daar in de schuur vertelt oom Cas me onderweg.

Naast die schuur staat een grote ton met regenwater waar oom Cas met een schepnetje visjes uit haalt die hij in een akertje doet. Zo noemt hij dat ovaal zinken emmertje.

– “ Zo, dat zijn genoeg aasvisjes voor vandaag,” zegt hij.

We gaan achter de hooiberg op de kruising van twee brede sloten vissen. Oom Cas noemt het weteringen.

We zitten op een houten steiger die hier en daar met mos is begroeit.  Oppassen hoor, want als je uitglijdt ga je zo koppie onder de plomp in.

Dikke bruine sigaren steken boven het gele riet uit.

– “ Die noemen we in Friesland bollepiesten en dat betekent stierenlullen, “ vertelt oom Cas.

Hij kan het weten want hij is een Fries en we lachen er allebei om. “

– “ ‘t Zonnetje in de rug en de wind op het handje. Als de snoek nu ook nog trek heeft zitten we gebakken, “ zegt oom Cas en hij steekt een dikke sigaar op. Een bollepiest denk ik en moet hard op mijn onderlip bijten om niet te gaan lachen.

Onze rood witte steekdobbers doen hun best om tegen de golfjes in naar de over kant te zwemmen.

Het eerste uur gebeurt er niets.

– “ Prima voorntjes hoor, “ zeg oom Cas, “ want ze blijven hun best doen. Daar ligt het niet aan. Maar nou die snoeken nog. “

Vrouw Ochterop komt op een rond dienblad koffie brengen en voor mij een beker karnemelk.

Ze is over zes maanden uitgerekend en dan is die nare winter gelukkig voorbij, vertelt ze. “ Dat wordt dan nummer vier op rij. “

Oom Cas slurpt aan zijn hete koffie en knikt begrijpend maar ik snap niet waar het over gaat.

Vrouw Ochterop is net weg is als mijn dobber ineens wat raar op en neer gaat dansen en dan met een enorme kolk onder water verdwijnt.

Het water is zo helder dat je precies kunt zien waar de dobber heen gaat. Hij zwemt met korte rukjes heen en weer en blijft dan midden op de kruising van de sloten stilstaan.

– “ Potverjammel mien jong, dat sou wol dris in goeie wêze kenne, “ zegt oom Cas, die plotseling in het Fries gaat praten.

Moerstaal, noemt hij dat zelf.

– “ Hij bluwt  op syn plak lizzen en ferskûlet him net yn ‘e reitjes.

Dat binne altiet hiele bêste, “ gaat hij verder.

– “ Niks doen en wachten tot ik zeg dat je kan slaan want hij moet het visje eerst keren. “

Hè, gelukkig praat hij weer gewoon.

Mijn hart klopt in mijn keel van de spanning.

Als de dobber langzaam wegzwemt helpt oom Cas me met het aanslaan en het is raak. Maar dan ook echt raak want de snoek neemt een run naar de overkant en springt dan plotseling rechtop omhoog uit het water. Ik schik me rot en geef m ’n hengel vlug aan oom Cas.

Wat een joekel van een beest. Ik wist niet dat vissen in een sloot zo groot kunnen worden.

– “ Dit gaan we heel voorzichtig doen jochie want anders verspelen we hem. Geen haast, geen haast en rustig moe maken. Zo gaan we dat samen doen.”

De hengel staat een beetje krom en telkens windt oom Cas een stukje lijn binnen maar de molen gaat ratelen als de snoek er weer vandoor gaat.

Als de snoek eindelijk moe is geworden steekt oom Cas het grote schepnet schuin het water in en drukt het rubber handvat van de steel in mijn handen.

_ “ Alleen maar vasthouden,“ commandeert hij.

Langzaam en voorzichtig trekt hij het kolossale beest boven het net.

En dan… Hebbus. Het schepnet is net  groot genoeg.

De dreghaak zit aan de zijkant van de bek en wordt er met een lange tang uit gewipt.

– “ Prachtig gehaakt knul, “ zegt oom Cas en als hij mij knul noemt vind ik dat prettiger dan jochie.

– “ Wat een bak van een beest. Wat een schoonheid. Zeker wel een meter lang en moddertje vet. Wat ben jij een bofkont met zo’n prachtige eerste keer snoeken. Ik vis hier al jaren maar zo ‘n feest heb ik nog niet eerder meegemaakt.

Wat een kanjer van een vis, man. Gefeliciteerd.

Nou Rien, we zetten haar gauw weer terug want dan kan ze gaan zorgen voor een heleboel kleintjes want die grote snoeken zijn altijd de vrouwtjes. “

Statig langzaam, alsof er niets gebeurd is, zwemt de vis  bij ons vandaan en we kijken haar vol bewondering na.

Vroeg in de middag gaan we terug naar huis. We hebben er niets meer bijgevangen maar dat maakt niet uit, zegt oom Cas; “ want deze dag heeft al een gouwe randje. “

Natuurlijk vertel ik thuis in geuren en kleuren over onze snoekvangst en daarna, op de volgende visite-zondag, doe ik het verhaal nog een keer over voor tante Bertha.

In mijn enthousiasme wordt de snoek groter en groter zodat mijn armen tekort schieten maar de maat van haar buikomvang geef ik met mijn beide handen fors aan.                                                          Met een knipoog naar mijn moeder zegt tante Bertha :

– “ Zeg Rientje, die snoek van jou gaat langzamerhand wel erg veel lijken op dikke Dora, de vrouw van onze bakker hier op de hoek. ”

 

 

Dit is een visavontuur van meer dan vijfenzestig jaar geleden en mijn buurvrouw, een sympathieke dame van het vlezige type, heet toevallig Dora.

Wat dit met elkaar te maken heeft?

Nou, elke keer dat ik haar tegen kom, en dat is praktisch dagelijks, zeg ik vriendelijk: “ Dag Dora, “ en dan komt de herinnering aan die heerlijke visdag van toen even in een flits bij mij binnen en…  dat verveelt me nog steeds niet.

Rien Faasse

Peter in de polder, eind januari 2021

De eerste maand van 2021 zit erop. Elk weekend kunnen vissen, waar ik super blij mee ben. Snoeken, aasvisjes vangen, snoeken, aasvisjes vangen. Een mooi ritme voor een visser.  Aangezien veel ander vertier niet mogelijk is, of er zo veel mensen op af komen, dat ik het even ontloop, is vissen, fietsen en fotograferen zo’n beetje het enige dat ik buitenshuis doe. En een beetje werken op de zaak. De meeste tijd werk ik thuis.

Ik begon het nieuwe jaar met een 0. Geen vis, zelfs geen beet. Verkeerde keus, verkeerde stek en steenkoud. We mooie foto’s kunnen maken.

De dag erna kon ik gelukkig wel weer aasvisjes vangen, dus het volgende weekend kon er weer gesnoekt worden. Dat was weer een steenkoud weekend, met een dun noordenwindje, maar ja, thuis vang je ze zeker niet. Het geluk was aan mijn kant, want ik mocht 2 snoeken bijschrijven. De volgende dag was ik vroeg begonnen met werken, en dus ook een uurtje vroeger klaar. Snel nog even met kunstaas gaan gooien op de stek van gisteren, en dat leverde nog 3 snoekjes op in een half uur! Het geluk is ook wel eens op, dus het volgende weekend gaven de snoeken niet thuis. Wel weer een emmertje visjes gescoord, zodat ook enkele andere vismaten er op uit konden. Joep, vismaat voor deze dag, ving dezelfde snoek als die ik vorige week zondag ving, 68 cm, zelfde plek. Dus toen we de week erna weer in alle vroegte, en weer steenkoud, erop uit gingen, wist ik waar ik wezen moest. En jawel dezelfde zondag-snoek op dezelfde plek. Dat was alles voor mij die dag. Het afsluitende weekend wilde Ron Droog ook graag mee, op jacht naar een PR. Ik had 2 voerstekken aangemaakt met stukjes sardien en spiering, en al snel ging er een dobber onder. Die van mij dus. Een mooie dikke snoek van 81 cm was de start van een leuke visdag. Ron was de volgende met een PR van 83 cm, en ik sloot later nog af met een vis van laag in de 60.

De laatste zondag van januari wilde ik in alle vroegte er op uit, alleen bleek het water nogal keihard te zijn. Lekker omgedraaid en plannen uitgesteld tot einde van de middag. Met wat dode voorntjes en een rugzak met klein materiaal toog ik er op uit. In een half bevroren sloot pakte ik een mooie snoek van 71 cm, en kon ook nog uitgebreid een ijsvogeltje fotograferen.

De avondklok tikt nog wel even door. Daar baal ik van, want dat is mijn tij om te ontspannen straks in het vroege voorjaar. Maar goed, anderen lijden al een maand of 10 dus ik moet niet mopperen. Blijf gezond, blijf positief, test negatief en tot aan de waterkant.

Peter

Snoek om de hoek

Er wordt sneeuw verwacht in Nederland. De media pakt dit nieuws groots aan en probeert ons te doen geloven van een wel heel bijzondere gebeurtenis. Het was tenslotte alweer januari 2019 dat het hele land wit kleurde.

De bui wordt pas op zaterdagmiddag verwacht, het KNMI geeft vanaf het middaguur code geel, dus de ochtend leent zich om te hengelen. Omdat in de voorgaande nacht lichte vorst geldt, kiezen we voor het NH kanaal. Hier starten we met kunstaas. De wind is zuidelijk en deze keer valt het zowaar mee: Geen schuimkoppen! Na een kleine 200 meter heb ik al een aanbeet aan de Red Head Pike Fighter. Jeetje, moet dat nu al? Het vissen is eigenlijk ook een momentje om de werkweek achter ons te laten en even van een beetje rust te genieten. Hahaha.

Het is een klein exemplaar en ik probeer het in het water naast de boot van de haak te schudden. Dat lukt eenvoudig en we slepen verder. We varen de “Kikkersloot” in en hanteren de Engelse verkeersregels… Naast wat tikjes tegen ons aas blijft het redelijk rustig. 1 Tik is de moeite waard om de terugweg nog even mee te pakken.
Deze terugtocht volgt na de koffie. We veranderen nu ook de tactiek: Ik ga slepen met een (laatste) flinke blankvoorn, Marcel verruilt een plug voor een shad. Ik pak ook nog een tweede hengeltje met een shadje. De terugtocht gaat langzamer.

Marcel had vorige keer meer succes.

Die tikken op het kunstaas blijven toch spectaculair. Het verhoogt altijd de hartslag, wat op deze waterkoude ochtend welkom is. Ook Marcel voelt wat toehappen, maar vandaag blijft er weinig hangen. Ik haak nog een klein exemplaar en ook die wordt naast de boot losgeschud.
Aan de aasvis heb ik dan een mooie run. De vis laat de baitrunner zijn werk doen. Even wachten en aantikken maar. HANGEN. Dit voelt goed en ik denk weer even terug aan die metersnoek van 2 maandjes geleden. Ook dit exemplaar blijft diep en wil maar wat graag onder de boot door. Dan een eerste schim aan het oppervlak. Dat zou best wel weer eens…
Netten, onthaken en meten. Wel minstens zo zwaar, maar deze meet 97 cm. We zijn er maar wat blij mee. Hier doen we het voor.

De terugweg rijd ik nog langs 2 actieve leden van HSV Limmen, maar woonachtig in Akersloot. Dit behoeft enige uitleg: Er is vorig jaar wel enigszins een competitie gevist, maar corona gooide roet in het eten. Prijzen werden nooit uitgereikt en het deelnamegeld nooit geïnd. Daarom ging deze deurwaarder/penningmeester nog even langs wat huizen. Niet om te innen, maar om uit de delen. Onze nieuwe voorzitter had een uitstekend idee bedacht om al onze wedstrijdvissers, vrijwilligers en bestuursleden een hart onder de riem te steken.
Lokale middenstanders en “bevriende relaties” werden benaderd en zo konden we ruim 25 leden voorzien van een attentie. Hierbij een klein briefje “als blijk van dank, uiting van een gemis en bemoedigende woorden voor een hopelijk beter 2021.”

Vanaf onze kant een speciale dank aan Beemsterkaas, Slagerij Snel en brouwerij Dampegheest voor hun medewerking.

 

Verhaaltje van Rien Faasse

Ons lid Rien, uit Castricum, mag ook graag de pen hanteren. Hier een leuk verhaal van hem.

” De slootkant.

De oude man is voorzichtig de dijkhelling af gelopen. Kleine voorzichtige stapjes en telkens zijn hakken diep in de zachte vette klei drukkend. Zijn stramme benen hebben het toch maar weer geflikt. Niet erg vlug, maar wat maakt dat uit. Tijd en snelheid zijn met het verglijden van de jaren al lang geen maatgevende begrippen meer. Met zijn beukenhouten stok duwt hij zachtjes de geel bloeiende lissen wat opzij om naar het water van de sloot te kijken. Een paar meter verder op gaat een reiger nijdig krijsend op de vleugels. Het water is kristalhelder en ondiep. Je kijkt zó op de bodem. Hij knijpt zijn ogen tot kiertjes om zo, tegen het zonlicht in, beter te zien wat er onder de waterspiegel gebeurt.

Nu zo weinig mogelijk bewegen. Rustig wachten en geduld hebben, dat wordt altijd beloond. Ook vandaag. Dat weet hij zeker. Hoe vaak heeft hij in zijn lange leven de slootkant al niet afgestruind op zoek naar het mooie plezier van de waterkant in de polder. Niet meer te tellen.

Hij wrijft een kalmoesblad tussen duim en wijsvinger fijn en snuift van zijn hand de frisse muntgeur op. Heerlijk. Weinig Nederlanders zullen weten hoe kalmoes ruikt maar hij wel en hij voelt zich een bevoorrecht mens. Een moeder fuut met een koppeltje zebra-gestreepte pulletjes op haar rug peddelt voorbij. Futen zag je hier vroeger nooit maar in de loop van de jaren hebben die vogels hun schuwheid afgelegd. Gelukkig maar want ze zijn schitterend om te zien. Begin maart heeft hij dit paartje zien baltsen. Wat een gratie en wat een passie. Ze komen ieder jaar terug op dit voor hen vertrouwde plekje. Logisch want het barst hier van de kleine visjes waar ze zich vol en vet aan vreten. Hier, vlak voor hem achter die grijze baksteen op de bodem, staat een fel rood gekleurd stekelbaarsmannetje zijn nestje te verdedigen. Zijn rugstekels dreigend omhoog. Kijk uit, visje! Daar komt een dikke watertor recht op je steen af zwemmen. Nu even weg wezen, want daar win je het nooit van. Als die je te pakken krijgt kraakt hij je tussen zijn kaken in één keer dwars doormidden en eet je op. Ja, zo gaat dat in de natuur. Eten of gegeten worden. Voedselkringloop noemen de mensen dat. Klinkt lekker soft, maar die natuur is behalve mooi ook gruwelijk hard.

Het tere gezoem van een dansende zwerm mugjes geeft de stilte van de polder een extra dimensie. De oude man draait zich om. Moeder de vrouw zal de koffie wel klaar hebben. De dijk op klimmen is moeilijker dan er af, maar rustig aan, hij heeft de tijd.

Alle tijd van de wereld en morgen is er weer een dag. Althans, dat hoopt hij maar, want hij is al oud. “

 

Rien Faasse